De Mid-Samhain kruidenkaars is een ode aan het laatste oogstfeest en symboliseert de overgang naar de donkere periode van het jaar. Tijdens de herfst-equinox, wanneer de zon loodrecht boven de evenaar staat, zijn dag en nacht perfect in balans.\
Deze kaarsen zijn ideaal voor hekserij, spreuken, rituele magie, votieve offers en andere spirituele ceremonies.
Vanaf dit moment worden de nachten langer en luiden zij de komst van de winter in. Samhain, samen met Imbolc en Ostara, is een van de belangrijkste festiviteiten binnen de wicca en het paganisme. Dit spirituele oogstfeest wordt gevierd op 31 oktober en loopt door tot in de nacht van 1 november. Het feest draait om de overgang en balans tussen licht en donker, leven en dood.
Elke handgemaakte kruidenkaars is uniek en straalt pure, natuurlijke energie uit. De subtiele imperfecties, zichtbaar door het glas, benadrukken haar authentieke charme. Deze kaars in glas is zorgvuldig samengesteld uit een perfecte balans: 50% kruiden en geur, en 50% sojawax.
Samhain markeert de komst van de winter en staat bekend als een moment van verbinding met het hiernamaals. Elk nieuw jaar begint in duisternis, en tijdens deze betoverende nacht, omhuld door tradities van bier, spek en demonen, vervaagde de grens tussen de wereld van de goden en die van de mensen.
Dit Keltische Nieuwjaar symboliseerde niet alleen het einde van de zomer en het oogstseizoen, maar ook het begin van de winter. Voor de Kelten was de winter onlosmakelijk verbonden met het thema van de dood. Ze geloofden dat precies op deze dag de sluier tussen de wereld van de levenden en de doden op zijn dunst was.
Samhain stond in het teken van rituelen en offers. Om boze geesten te verdrijven en de bescherming van de goden af te smeken, werden gigantische vuren aangestoken. Mensen droegen maskers en verkleedden zich om zichzelf onherkenbaar te maken voor dolende geesten die de aarde betraden.
Bij zonsondergang verzamelde het volk zich rond de heilige heuvel Tlachtga in het oosten van Ierland. Vanuit heel het koninkrijk Meath kwamen mensen naar deze plek, geleid door de laatste lichtstralen van de dag. Op de heuvel legden oude, wijze mannen in lange gewaden en met lauwerkransen offers van graan en dieren op gigantische brandstapels, gereed om de goden te behagen.
De druïden – de Ierse priesters – werkten koortsachtig, want ze hadden slechts één nacht om de goden te voeden. Samhain, wat letterlijk ‘de dood van de zomer’ betekent, vond plaats in de nacht van 31 oktober op 1 november. Dit was het enige moment waarop de grens tussen de werelden van de mensen en de goden verdween.
Bij schemering ontstaken de druïden hun fakkels en al snel laaiden de Samhain-vuren hoog op. Zwarte rookpluimen stegen op naar de hemel, een teken dat de goden hun offers hadden ontvangen.
De tradities van Samhain zijn door de eeuwen heen doorgegeven en vormen de basis voor onze moderne Halloween-viering.