Yule (Joel in het Nederlands) - Midwinter, beter bekend als Yule, valt dit jaar op 21 december en markeert de langste nacht van het jaar. Vanaf deze nacht beginnen de dagen langzaam weer te lengen—aanduidend dat het licht terugkeert. Dit moment in de natuur is bijzonder en biedt ons een kans om stil te staan bij een nieuw begin. Tijdens dit eeuwenoude feest vieren we de terugkeer van het zonlicht en eren we de kracht van licht, liefde en leven. Het is dan ook het ideale moment om jouw lichtwensen uit te spreken en intenties te zetten voor het komende jaar.    

De Juletijd duurt ongeveer twee weken en voelt bijna alsof de tijd even stil staat. Deze periode draait om samenzijn, vieren en reflecteren. Hoe noordelijker je gaat, hoe meer dit tijdloze gevoel betekenis krijgt, want in die gebieden is er in deze weken vrijwel geen daglicht. Voor onze voorouders symboliseerde deze donkere periode een tijd buiten de gebruikelijke tijdsrekening—een pauze in de normale cyclus van het leven. Een tijd om te rusten, te verbinden en het nieuwe licht te verwelkomen. 

Van vrijdagavond 31 oktober 2025 tot zaterdag 1 november 2025 draait alles om Samhuinn, beter bekend als Samhain (uitgesproken als 'Sou-in'). Hoewel de exacte uitspraak niet het belangrijkste is, draait het om de intentie en de betekenis achter je woorden. Dit bijzondere moment mag iedereen op zijn eigen, unieke manier beleven.

Voor sommige heksen is het zelfs een bewuste keuze om het feest geen specifieke naam te geven, zodat de ervaring puur en persoonlijk blijft.

Samhain markeert de viering van het Keltische nieuwjaar. Net zoals een kind wordt geboren uit de duisternis van de baarmoeder, of een zaadje ontkiemt in de donkere aarde, begint elk nieuw jaar vanuit stilte en donkerte. Vanuit deze stilte groeit het langzaam naar het licht, vol belofte en nieuw leven.

Mabon, het tweede oogstfeest, markeert de overgang naar de herfst en is een tijd van reflectie en balans. Dit jaar vieren we Mabon op 22 september—een perfect moment om stil te staan bij jouw (spirituele) oogst en na te denken over hoe je jezelf verder kunt ontwikkelen. Het is een periode waarin dag en nacht in harmonie zijn, omdat de zon loodrecht boven de evenaar staat. Vanaf nu worden de dagen merkbaar korter. Tijdens Mabon bereiden we ons voor op de donkere periode: de levenskracht trekt zich langzaam terug in de diepten van Moeder Aarde.

Mabon, ook wel bekend als de herfst-equinox of het laatste oogstfeest, is een tijd van dankbaarheid. Traditioneel werden in agrarische gebieden de laatste gewassen, zoals maïs en appels, geoogst en opgeslagen voordat de vorst inviel. Het is een periode waarin de natuur haar groeikracht terugtrekt, bladeren verkleuren en vallen, en we onszelf de ruimte geven om te vertragen en na te denken over wat we willen behouden of loslaten.

Lammas wordt gevierd op 1 augustus.. Het oogstfeest Lammas, ook wel Lughnasadh genoemd, markeert een belangrijke tijd in het jaar. De gewassen zijn volgroeid en de vruchten beginnen te rijpen. Deze oogstperiode loopt van 1 augustus tot 31 oktober. Lugh, de god naar wie dit feest is vernoemd, staat bekend als een zonnegod, een leider en een krijger. Hij wordt gezien als de god van het ambacht en symboliseert een Vader-figuur. 

Lughnasadh (uitgesproken als loe-na-sa), of Lammas, viert de eerste oogst. Deze periode is een betekenisvol moment in het wiel van het jaar, een herinnering dat niets in de natuur of het leven stilstaat. Alles is voortdurend in beweging en verandering.

Hoewel Lughnasadh in de zomer valt, voel je al duidelijk de vroege aankondiging van de herfst. Het oogstfeest draagt daardoor een herfstige sfeer van reflectie met zich mee. Het nodigt je uit om de warmte van het seizoen te waarderen, nu het nog kan, voordat de donkere dagen aanbreken. Deze viering draait om dankbaarheid voor alles wat je hebt én om bewustzijn van de veranderingen die voor je liggen.  

Vier de zomerzonnewende, een feest dat de tegenhanger is van het winterse Joelfeest en volledig in het teken staat van de zonnegod. Dit unieke moment brengt jaarlijks een gevarieerd publiek samen, waaronder ook niet-wicca’s, op iconische plekken zoals Stonehenge. Hier kun je een magisch schouwspel bewonderen, waarbij de zon precies opkomt achter de Healstone.

Tijdens Litha markeren we het hoogtepunt van de zomer. De natuur staat in volle bloei, het landschap straalt in weelderig groen, en de dagen zijn op hun langst. Het is een krachtig moment dat de energie en vitaliteit van de zon viert.

Litha symboliseert een keerpunt: de aankondiging van de oogsttijd en de vruchtbaarheid van de gewassen die ons voeden. Het is een periode van dankbaarheid en vooruitkijken naar wat komen gaat. Dit feest wordt elk jaar gevierd tussen 19 en 22 juni, wanneer de zomerzon op haar sterkst is.

Litha wordt gevierd op de langste dag van het jaar, tijdens de zomerzonnewende wanneer de zon haar hoogste punt aan de hemel bereikt.

Beltane (uitgesproken als Belteen) wordt gevierd tijdens de volle maan in het sterrenbeeld Stier. Oorspronkelijk een Keltisch vruchtbaarheidsfeest, staat Beltane tegenover Samhain en symboliseert het licht en leven. Het is een tijd waarin alles bloeit, de dagen langer worden en de komst van de zomer wordt gevierd. 

De Kelten geloofden dat leven begint in het donker. Daarom startte Beltane op de avond vóór de volle maan. Tijdens deze vooravond werden grote vuren ontstoken om de komst van de Bloemenmaagd en Maponos, de grote zoon, te eren.

In de Keltische traditie markeert Beltane het begin van de zomer. De naam betekent letterlijk ‘Bel-vuur’, een verwijzing naar de god Bel, de Keltische zonnegod en beschermer van licht, vuur en genezing. Volgens oude geschriften werd vee door twee vuren geleid om vruchtbaarheid te verzekeren. Vuur speelt een centrale rol in veel rituelen rondom Beltane. Zo sprongen geliefden samen over een vuur om de kracht van hun liefde te versterken.

Ōstara werd door de Duitse taal- en letterkundige Jacob Grimm beschouwd als het Oudhoogduitse equivalent van de Germaanse godin van de lente. Hoewel deze naam in het Oudhoogduits niet expliciet is overgeleverd, wordt zij verondersteld te bestaan op basis van de door de Angelsaksische monnik en kerkhistoricus uit Breda genoemde godin Ēostre. 

Het blijft echter onduidelijk of deze godin daadwerkelijk een rol speelde bij de oude Germanen, of dat er überhaupt in haar bestaan werd geloofd. 

De meervoudsvorm van de naam werd in het Germaans wel gebruikt om het lentefeest aan te duiden. Vergelijk bijvoorbeeld Oudhoogduits Ōstarūn, Duits Ostern, Oudengels Ēostron en Engels Easter. Een mogelijke verbinding tussen het christelijke paasfeest en deze godin kan worden herleid naar de geschriften van Beda.    

Het tweede sabbat van het Wicca-jaar markeert een bijzondere overgang. We vieren het naderende einde van de winter en het begin van een nieuwe groeicyclus op het noordelijk halfrond. De lange, koude maanden maken langzaam plaats voor de eerste tekenen van de lente: bloeiende narcissen, krokussen en het ontwaken van dieren uit hun winterslaap. Alles mag weer tot leven komen, stap voor stap.

Hoewel in sommige regio’s de sneeuw nog een tijdje kan blijven liggen, is het donkerste deel van het koude seizoen voorbij. Deze kwartdag, gelegen halverwege tussen de winterzonnewende en de lente-equinox, vormt een welkome mijlpaal. Het is een moment van hoop voor iedereen die verlangt naar de warmte en het licht van de komende maanden.

Imbolc wordt traditioneel gevierd op 1 februari en is een dag met diepe symboliek.