Isis, de godin van bescherming, vindt haar oorsprong in de Nijldelta. Ze werd al snel geassimileerd met Wadjet, de slangengodin van de Nijl. Isis is de zus én echtgenote van Osiris, en tevens de zus van Nephthys en Seth. Haar zoon, Horus, symboliseert de cyclus van leven en dood zoals die zichtbaar wordt in de landbouw, met het jaarlijks verdwijnen en terugkeren van het leven.
Bij de vereniging van Beneden-Egypte en Opper-Egypte nam Isis ook de identiteit aan van Nekhbet, de giergodin van Opper-Egypte. In sommige afbeeldingen draagt zij gierenvleugels, wat haar rol als beschermgodin verder benadrukt.
Isis wordt gezien als de uitvindster van de landbouw en werd vereerd als een grote heelmeesteres. Zij wordt ook erkend als degene die de wet van rechtvaardigheid in het land invoerde. Onder haar systeem kreeg de koningin hogere macht en eer dan de koning, en in het privéleven werd de vrouw als autoriteit boven haar echtgenoot geplaatst. Echtgenoten stemden er in het huwelijkscontract mee in hun vrouw in alles te gehoorzamen.
In deze landbouwstaat was Isis nauw verbonden met de Nijl, het vruchtbare water dat het land jaarlijks bevloeide. Haar tempels werden strategisch geplaatst als uitkijkposten, zodat priesters de tekenen aan de hemel konden herkennen die samenvielen met het wassende water. Deze tempels waren doorgaans op het zuiden gericht. De belangrijkste tempel van Isis stond op het eiland Philae, diep in het zuiden van de Nijl. Het was de plek waar het aanzwellende Nijlwater het eerst werd opgemerkt.
Volgens een Egyptisch scheppingsverhaal was Isis de dochter van Geb, de god van de aarde, en Nut, de godin van de hemel. Ze was de zus én echtgenote van Osiris, en de zus van Nephthys en Seth. Haar zoon Horus belichaamt de jaarlijks terugkerende cyclus van leven en dood, een proces dat duidelijk zichtbaar is in de landbouw.
Het maken van poppen die de korengeest symboliseren, is een traditie die blijft voortleven bij de Koptische gemeenschap. Tijdens de Goede Week wordt een mummievormige voorstelling van Christus op het altaar gelegd, omringd door bloemblaadjes. Vrouwen zaaien ook nog steeds in potjes aarde, wat doet denken aan de "tuin van Adonis". Op Sicilië was het in het voorjaar traditie om een vergelijkbare "tuin van Adonis" te maken, die later werd weggegooid.
Osiris, de geliefde van Isis, leerde de kunst van de landbouw van haar.
Voor de regeneratie van Osiris speelde Isis een cruciale rol. Ze bracht zijn lichaam, dat in veertien stukken was gesneden, weer samen en gaf hem zo een nieuwe vorm: Horus. Deze symboliek benadrukt dat Osiris moest lijden en sterven opdat er nieuw leven kon ontstaan. Zoals graan wordt gedorst en gemalen, maar via het zaad weer tot leven komt in het volgende seizoen, zo herleeft Osiris. Brood en wijn, symbolen van leven en vruchtbaarheid, speelden daarom een belangrijke rol in de Isiscultus.
