Hera is een van de meest prominente figuren uit de Griekse mythologie. Ze was zowel de zus als de echtgenote van Zeus, de oppergod, en werd vereerd als de godin van het huwelijk en de vruchtbaarheid. Hera stond bekend om haar trotse, maar ook jaloerse aard, vooral wanneer het ging om de vele buitenechtelijke affaires van Zeus.
Als dochter van de Titanen Kronos en Rhea was Hera niet alleen een machtige godin, maar ook een symbool van echtelijke trouw en vruchtbaarheid. Ondanks haar schoonheid en waardigheid, is haar vurige jaloersheid een van haar bekendste eigenschappen. Haar symbolen, zoals de pauw en de koe, weerspiegelen haar koninklijke en vruchtbare karakter. Hera speelt een belangrijke rol in talloze Griekse mythen, vaak als beschermvrouwe van het huwelijk en als tegenstander van Zeus' minnaressen en buitenechtelijke kinderen.
Een van haar meest bekende heiligdommen was het beroemde Heraion in Olympia, dat een belangrijk centrum van haar verering vormde. In de mythologie staat Hera ook centraal in verhalen zoals haar vervolging van Herakles, de zoon van Zeus en de sterfelijke Alcmene, een daad ingegeven door haar woede over Zeus' ontrouw.
Oorspronkelijk werd Hera uitsluitend gezien als de beschermgodin van het huwelijk, maar al snel symboliseerde ze ook de lucht en de atmosfeer die vruchtbaarheid brengen. Haar naam, die "meesteres van alles wat bestaat" betekent, benadrukt haar macht over hemel en aarde. Net als Zeus kon zij weersverschijnselen zoals donder en bliksem over de aarde laten neerdalen. Als echtgenote van de oppergod genoot Hera groot respect van de andere goden, die altijd eerbiedig opstonden wanneer zij een ruimte betrad.
Over Hera’s jeugd doen verschillende verhalen de ronde. Volgens een versie werd ze opgevoed door Okeanos en Tethys, terwijl een andere overlevering vertelt dat ze onder de hoede van de Horen stond. In het geheim sloot ze een heilig huwelijk, een hieros gamos, met Zeus, dat 300 jaar verborgen bleef, totdat Zeus haar officieel de titel van koningin van de hemel gaf. Ondanks hun liefde kenden Hera en Zeus veel echtelijke strijd, wat door de Grieken werd geïnterpreteerd als een weerspiegeling van de wisselvallige natuurkrachten. Een beruchte mythe vertelt hoe Zeus Hera, als straf voor haar vervolging van Herakles, aan de hemel ophing met gouden boeien om haar armen en zware gewichten aan haar voeten, symbolisch voor de aarde en de zee.
